Text:

Please forgive me for the sorrow, for leaving you in fear
For the dreams we had to silence, that's all they'll ever be
Still I'll be the hand that serves you
Though you'll not see that it is me

Ig muess itz id Rueh, i bruuche itz Stiui
Denn i gspüre, s isch öpis Negativs i mir inne
S füeht sech ah wi Wuet, s füeht sech ah wi Truur
Doch i chas nid gnau erkenne denn drumume hets e Muur
E Muur wo i säuber jahrelang ha ufbout
Ha mer igredt, s wär aues guet, ws i abr hüt nüm gloub
So langsam chöme di verdrängte Gfüeh wyder füre
U i merke ds Thema Vergangeheit isch no nid düre

I muess die Gfüeh vo mim Innerste nöi entdecke
Wöu i mire Chindheit ha i glehrt se ds verstecke
Gfüehslos u Härzchaut ds wärde us Säubstschutz
S het nume bedingt gnutzt, hüt chunt är zrugg ,au dä Schmutz
Ha mer igredt Verdrängig bedüttet au Beändig
Vo negative Gfüeh, doch merke iz ds s äng wird
I mim Härz u mire Seele, i muess usbräche us derä Muur
I muess se zerschlah zum nöi ufläbe, egau ws s drfür bruucht

S bruucht Kampflust, Mut, Isatz u Wiue
S bruucht e Veränderig ganz töif i mir Inne
Drfür bruche i itz e stiue Ort, wo i cha nachdänke
Mög Gott mi Schritt führe u a so e Ort länke
I loufe eisam u ohni Handy düre Waut
Wöuis bruuche ds mou ke digital Reiz uf mi praut
I hase nume bruucht zum verdränge, di digitale Reize
Doch damit isch itz Schluss, i bi offline zum i mis Innere reise

Please forgive me for the sorrow, for leaving you in fear
For the dreams we had to silence, that's all they'll ever be
Still I'll be the hand that serves you
Though you'll not see that it is me